Kako nas drugi vide

Naslućujete, dakako, jer niste više dete. To je idirektna metoda, kao i ovo moje beskrajno samofotografisanje (selfi?!). Tačno, ono nije (samo) pokazatelj mojih (nesumnjivih) egzibicionističkih poriva, nego je pre svega pokušaj da slikajući se iz raznih uglova, dočaram (sebi) upravo to – kako me drugi vide.

Osim što je indirektna, ona je i ograničena (metoda), jer predstavlja samo fizički aspekt toga „kako nas drugi vide“ (pritom, moram da kažem da se to „drugi“ odnosi samo na najbliže, odnosno najdraže, jer ostali osim što me za njih zabole – zabole i njih za mene (što se, opet, ne odnosi na blogersku populaciju, koja ima poseban značaj za mene, a koja se, pak, ne trudi da sakrije svoje viđenje mene, kroz komentare, lajkove i ostalo)).